حسام الدین سراج: نمی دانم در کجای تاریخ ایستاده ایم

به گزارش خبرگزارش خبرآنلاین به نقل از مهر، گردهمایی خادمان فرهنگ رضوی و تقدیر رهبر شهید انقلاب اسلامی با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و سخنرانی برخی از خادمان هنر و ادب امام رضا(ع) امروز سه شنبه هشتم اردیبهشت ماه در تالار وحدت برگزار شد.
در این گردهمایی که در شب ولادت امام رضا (ع) برگزار شد احمد مسجد جامعی، مجید مجیدی، حسام الدین سراج و سهیل محمودی همچون شخصیت هایی بودند که در صحبت هایی به محضر امام رئوف عرض ارادت کردند.
حوزه های علم، شعر، ادب و حکمت همه به بارگاه امام رضا(ع) می رسد
مسجدجامعی ضمن اشاره به آثار مکتوب در سیره امام رضا (ع) اظهار داشت: آقای عطاردی اثر «مسند امام رضا (ع)» را در دو جلد تدوین کرده است که از کارهای باارزش ثبت شده به نام ایشان است.
وی ادامه داد: یکی از ظرفیتهای برجسته شخصیت امام رضا (ع) که در ایران محقق شد، مناظره های حضرت در بارگاه خلافت عباسی است؛ مناظره هایی که تعداد آنها به ۱۶ مورد می رسد و نشان دهنده قیام ایشان به دانش، عقل و فرهنگ است.
مسجدجامعی افزود: نقل است که حضرت به ۱۸ هزار مسئله ای که از ایشان پرسیده شد، پاسخ دادند. کشوری که چند هزار سال سابقه تمدنی دارد، می تواند شخصیتی چون امام رضا (ع) را جذب نماید و از این ظرفیت عظیم بهره ببرد.
وی ضمن اشاره به میراث فرهنگی حرم مطهر خاطرنشان کرد: کتابخانه آستان قدس رضوی از قدیمی ترین کتابخانه های کشور است و آستان حضرت از بهادار ترین میراث شیعه در عرصه فرهنگ و هنر به حساب می آید. حوزه های علم، شعر، ادب و حکمت همه به ایشان می رسد و ایرانی ها هر تجربه فرهنگی کهنی که داشتند، به پای ایشان ریخته و آنرا بارور کردند.
مسجد جامعی تاکید کرد: هیچ کس نمی تواند بگوید این کشور در عرصه فرهنگ، هنر و تاریخ چیزی ندارد و نمی تواند منکر شود که قسمتی از عالم از دستیافته های کشورمان استفاده نکرده است. وی دراین خصوص به کتاب «عیون اخبار الرضا» نیز اشاره نمود.
زیر سایه بزرگی ایستاده ایم که عیب ها را می پوشاند
حسام الدین سراج نیز در سخنان کوتاهی با اعلان اینکه نمی دانم در کجای تاریخ ایستاده ایم، اظهار داشت: فقط می دانم زیر سایه بزرگی ایستاده ایم که همه عیب های ما را می پوشاند. ایشان در ادامه قطعه ای شعری در وصف امام رضا (ع) اجرا کرد.
مجید مجیدی کارگردان سینما نیز با یادی از رهبر شهید انقلاب و شهدای میناب، از نیروهای نظامی که در روزهای دفاع مقدس مقاوم ایستادند و از مردم بزرگ ایران که باوجود همه نقصان ها و ناملایمتی ها پای این مرز و بوم ایستادند، تقدیر نمود.
وی با ابراز خوشی از حضور در این مراسم، درباره ی فیلم مستندی که سال ها قبل درباب حرم امام رضا (ع) ساخته بود، اظهار داشت: این فیلم زمینه ساز ساخت کارهای بعدی من شد. مجیدی با گلایه از آستان قدس رضوی اضافه کرد: از این ظرفیت عظیم برای شناساندن امام رضا (ع) آن طور که شایسته است، استفاده نشده است.
کفش ها و قدم ها در محضر امام رضا(ع) هویت میابند
مجیدی در نقل خاطره ای بیان نمود: با معلمی برخورد کردم که خادم کفشداری حرم بود؛ زمانیکه بچه های مدرسه فهمیدند ایشان خادم حرم است، رویشان نمی شد کفششان را به او بدهند و از این طریق ارتباط معنوی عمیقی بین بچه ها و معلم شکل گرفت و این دانش آموزان انسان های موفقی شدند.
وی افزود: یکی از خادمان باغی داشت و آنرا به عشق امام رضا (ع) به باغ انگور تبدیل نموده بود. یکی از کفشداران می اظهار داشت: همه آرزویم این است که یک روزی از این کفش هایی که می گیرم، یکی متعلق به صاحب الزمان (عج) باشد.
کارگردان فیلم «محمد رسول الله (ص)» تاکید کرد: کفش یکی از بی هویت ترین اشیایی است که از آن استفاده می نماییم، ولی همین کفش و قدم ها در محضر امام رضا (ع) بها و ارزش پیدا می کند. یکی از خادمین می اظهار داشت: همه سرمایه زندگی ام این است که غبار این کفش ها را می گیرم و از این که زمستان بشود و زوار به حرم بیایند، ذوق زده می شوم.
مجیدی خاطره دیگری را از یکی از خادمین نقل کرد و اظهار داشت: یکی از موقوفات امام رضا (ع) روشنایی است که بنظر می رسد ارج و منزلت خاصی دارد. پدربزرگم تعریف می کرد پیرزنی پس از فوت همسرش چراغ نقره ای داشت که تنها دارایی خانواده بود و وصیت کرده بود آنرا وقف امام رضا (ع) کنند. به او گفتند این وقف امروز خیلی به کار نمی آید؛ تشکر و دلجویی کردند ولی آنرا نپذیرفتند. وقت نماز برای برگزاری نماز رفتم و پیرزن چراغ را روشن کرده بود تا نذرش را ادا کند؛ پس از نماز که برگشتم برق رفت و چشمم به چراغ گردسوز افتاد که روشن بود؛ شرم کردم و احساسم این بود که امام رضا (ع) این نذر را قبول کرده است.
او در آخر ضمن اشاره به تجربه یک فیلمبردار ایتالیایی در فیلم «محمد رسول الله (ص)» اظهار داشت: این فیلمبردار اصرار داشت به اماکن زیارتی برود و حس و حال معنوی ایران را تجربه کند؛ به مشهد رفتیم و همین که در حیاط حرم قدم گذاشتیم، ایشان با تعجب نگاه کرد و پرسید: امشب مهمانی خاصی هست؟ این جمعیت چیست؟ گفتم این ها زائر هستند و او نسبتی با هم ندارند. مجیدی اضافه کرد: او می گفت من چنین تجربه ای را در هیچ مکان مذهبی نداشتم که این گونه شور و شعف معنوی را حس کنم.

منبع: